Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2013

    «  Το καύχημα των ζώντων υπό την του ηλίου ανατολήν  »

Τρακόσες θρησκείες είχε το ρωμαϊκό κράτος . Όλες σβήσανε η μια ύστερα από την άλλη , και βασίλεψε ο χριστιανισμός. Μητρόπολη της νέας θρησκείας καταστάθηκε η Κωνσταντινούπολη , που την έχτισε ο Μέγας Κωνσταντίνος στο μέρος που ήτανε πρωτύτερα ένα χωριό το  αρχαίο Βυζάντιο. « Η Κωνσταντινούπολη έγινε παραμυθένια πολιτεία .Τη λέγανε «Βασιλεύουσαν Πόλιν», «Θεοφρούρητον» , «Το καύχημα των ζώντων υπό την του ηλίου ανατολήν» , κι άλλα πολλά ονόματα είχε η θαυμαστή αυτή πολιτεία .Όλος ο κόσμος γύριζε γύρω στην Κωνσταντινούπολη , όλοι οι άνθρωποι ονειρευόντανε να πάνε στη Πόλη. Εκτός από τους ντόπιους , έβλεπε κανένας μέσα σ’αυτή  την πολιτεία  λογής-λογής ανθρώπους από κάθε φυλή, Αρμένηδες, Βούλγαρους, Ρουμάνους ,Αφρικανούς, Ιταλιάνους, Ουγγαρέζους, Σπανιόλους , Γερμανούς , Σέρβους, Περσιάνους, Τούρκους, Αραπάδες, ως και Ιντιάνους, Μογγόλους, Κινέζους, ακόμα  κι αγριανθρώπους, από κείνους που  ζούνε  ως τα σήμερα  γυμνοί. Τα πλούτη της Πόλης  ήταν παραμυθένια, το ραχάτι κι η καλοπέραση  βρισκόντανε πλάγι  στα μοναστήρια και  στα ασκηταριά. Ο  κόσμος περνούσε  καλά τη ζωή του , φτήνια  μεγάλη σε όλα τα πράγματα .Δεν ήτανε σαν  άλλες μεγάλες πολιτείες , σαν τη Ρώμη , να πούμε , που κατοικούσανε άρχοντες  πλούσιοι τριγυρισμένοι  από φτωχολογιά  που ζούσε σαν τα ζώα, αλλά οι περισσότεροι Κωνσταντινουπολίτες  ήτανε μαστόροι, τεχνίτες που κάνανε κάθε λογής πράγμα. Ο,τι να ζητούσες το’βρισκες καμωμένο τέλεια .Ο,τι κάνανε οι τεχνίτες της Πόλης  ήτανε το πιο μαστορικό  που μπορούσε να γίνει , από τα χτίρια, από τα ψηφιά , τις ζωγραφιές, τα σκαλίσματα, τα βιβλία τα γραμμένα με το χέρι , τα χρυσαφικά, τ’ασημικά ,τα μπρούντζα, ίσαμε τα παπούτσια , τα μαχαίρια , τα ρούχα, τα καράβια, τ’άρματα, τα φαγητά, τα γλυκίσματα,  τα ροδοστάματα, τα πιοτά,  όλα όσα  μπορεί να βάνει  κανένας με το νου του . Σε κάθε άλλη πολιτεία  είτε έθνος,  από όσα πράγματα γίνουνται  με το χέρι του ανθρώπου , άλλα είναι έμορφα κι άλλα άτεχνα. Στο Βυζάντιο όλα ήτανε καμωμένα  με λεπτή καλαισθησία  και με σιγουριά , ακόμη και τα πιο τιποτένια πράγματα  όπως τα βλέπουμε σήμερα στα μουσεία . Τίποτα δεν ήτανε άνοστο η προχειροφτιαγμένο . Θαρρείς πως όλα ήτανε καμωμένα  για να υπάρχουνε μέχρι τη συντέλεια του κόσμου . Αυτή η αιωνιότητα  και η σιγουριά  έβγαινε  από το θρησκευτικό  ορθόδοξο πνεύμα , που τα έντυνε όλα με μια στολή αφθαρσίας . Γι’ αυτό δεν αλλάζανε εύκολα  και γρήγορα τα σχέδια  στο κάθε πράγμα  ,αλλά αργά και συλλογισμένα. Απ’αυτό  πήρανε και παίρνουνε αφορμή κάποιοι  κουφιοκέφαλοι  και ρηχοί  άνθρωποι,  και λένε πως το Βυζάντιο  καρφώθηκε ακίνητο , και πως δεν προόδεψε τάχα ,εννοώντας πως είναι πρόοδος η μόδα και η κάθε ανοησία .Βέβαια το Βυζάντιο δεν άλλαζε όψη κάθε τόσο , σαν τον σημερινό χαμαιλέοντα , που τον λένε μοντέρνο  πολιτισμό , και γι’αυτό πρέπει να το κατηγοράνε , όπως θα κατηγορούσε κανείς  κάποιον που έχει δυνατό χαρακτήρα  και δεν γυρίζει από δώ  κι από κει σαν ανεμόμυλος. Για πολλούς , το να’ναι κανένας σοβαρός  και τίμιος είναι ενοχλητικό κατά την ιδέα τους, πρέπει να γίνεται και κάπου-κάπου  άτιμος και ανόητος, για ποικιλία. Το Βυζάντιο είχε χαραχτήρα  βαθύ και σοβαρό, κι όποιος  έχει χαραχτήρα  τέτοιον , αυτός το καταλαβαίνει . Τέλος !! Στα καλά χρόνια , το παλάτι είχε μέσα ως είκοσι πέντε χιλιάδες παλατιανούς .Οι αγορές και τα λιμάνια μερμηγκιάζανε  από κόσμο  αξέγνοιαστον και  καλοπερασμένον. Ωστόσο , πολλοί μπουχτίζανε  από την καλοπέραση και παγαίνανε στα βουνά  και γινόντανε ασκητάδες , από τον βασιλέα ίσαμε τον καρβουνιάρη. Όλοι τους νιώθανε  τη ματαιότητα του κόσμου , ζώντας  μέσα  σε μια τέτοια  αρχοντοπολιτεία. Όσοι ξένοι πηγαίνανε στη Πόλη , φαινόντανε  πως ήτανε βάρβαροι , αγροίκοι, κι ανοίγανε  το στόμα τους και χαζεύανε. Ένας Άραβας που πήγε να σεργιανίσει την Πόλη πριν από τα 1200, ο Χασάν Αλή ελ Χερεβί ,  σάστισε από το μεγαλείο της , και δεν γνώριζε πώς να ιστορίσει  όσα είδε , κι αφού γράφει  πως είναι παράδεισος η Κωνσταντινούπολη , λέγει : « Αλλάχ, κάνε, με τη χάρη σου  και με τη δόξα σου , να γίνει αυτή η πολιτεία  μητρόπολη του Ισλάμ!!» Ύστερα από διακόσια  πενήντα  χρονιά  βγήκε  αληθινή  η  ευχή  του.  

DSC03000

DSC02793

DSC02804

DSC02815

DSC02869

DSC02999

IMG_8768

IMG_9001


pera 087

pera 009

IstanbulPeraPalaceOpening

Info :  Το Ξενοδοχείο «Πέρα Παλάς» (Pera Palas Oteli), ένα από τα πιο ιστορικά ξενοδοχεία σ’ όλο τον κόσμο, βρίσκεται στην  συνοικία των Ελλήνων  το Πέραν (Beyoğlu στα  τουρκικά σήμερα ) .Το «Πέρα Παλάς» είναι το πιο κοσμοπολίτικο και με μεγάλη ιστορία ξενοδοχείο της Κωνσταντινούπολης, που αποτελούσε κέντρο των πολιτικών, διανοούμενων και καλλιτεχνών της Ευρώπης . Χτίστηκε το 1892, όταν η   Wagons Lits (Βαγκόν – Λι  γνωστή σιδηροδρομική εταιρεία  ) αποφάσισε να το ανεγείρει στα υψώματα πάνω από τον Γαλατά για να υποδέχεται κυρίως τους επιβάτες του Οριάν Εξπρές , που έρχονταν στην Κωνσταντινούπολη από το Παρίσι  διανύοντας 3.000 χιλιόμετρα  !!!!!  Το καθένα  από τα 115 δωμάτια   και τις 16 σουίτες  έχει τη δική του ιστορία , και πολλά πήραν το όνομα τους  από το διασημότερο επισκέπτη  που έμεινε σε αυτά .Έτσι το 101  μια  τεράστια σουίτα  ονομάζεται  Κεμάλ  Ατατούρκ (και εννοείται ότι δεν νοικιάζεται) , το 411  Άγκαθα Κρίστι (εδώ  έγραψε το διάσημο  βιβλίο της «Έγκλημα στο Οριάν  Εξπρές» ) αλλά μερικοί το αμφισβητούν , το 204  Λέο Τρότσκι,  το 218   Έρνεστ Χεμινγουαίη , το 102 Μάτα Χάρι,  το 103  Γκρέτα Γκάρμπο, κα. Μεγαλόπρεποι οι εσωτερικοί χώροι του  Pera Palas Oteli  στολισμένοι με μάρμαρα  και καθρέπτες, αυθεντικές αντίκες, και πολυελαίους , ενώ το παλιό ασανσέρ  με τον καναπέ (μέσα)  είναι μοναδικό . Ακόμη και  αν δεν μένετε εδώ  αξίζει να επισκεφτείτε  το εστιατόριο με τα περσικά χαλιά  και τις χρυσές διακοσμήσεις , να καθίσετε στο σαλόνι  Άγκαθα Κρίστι  με τους ριγέ τοίχους  και τους όμορφους πολυέλαιους , η να πάρετε το ποτό σας  στο ατμοσφαιρικό  Orient Express bar . Ιστορικά να σημειώσουμε   πως στα  1918, το ξενοδοχείο αγοράστηκε από τον Έλληνα επιχειρηματία Μποδοσάκη .

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ : Mesrutiyet Caddesi  98-100 , Tepebasi  ,Tel: +90 212 377 4000
Fax: +90 212 377 4077 ,     http://www.perapalas.com

5867527384_78e903e001_b

INFO :   Ο σεφ του εστιατορίου Musa Dagdeviren που είναι κουρδικής καταγωγής κατάφερε να συγκεντρώσει μοναδικές συνταγές από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Ανατολίας ξεχασμένες στο πέρασμα του χρόνου και να δημιουργήσει ένα εξαιρετικό μενού στο εστιατόριο του που αξίζει να το επισκεφτείτε για να δοκιμάσετε τα υπέροχα πιάτα του . Έχουμε και λέμε λοιπόν πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε ezo gelin (φακές σούπα με ρίγανη και κόκκινο πιπέρι), το Diyarbakir guvec ( στιφάδο αρνιού, με ντομάτες και μελιτζάνες ) έτσι όπως το μαγειρεύουν στη πόλη του Ντιγιαρμπεκιρ και το kuru sebze domalsi (που είναι μελιτζάνες γεμιστές με ρύζι και κομμάτια αρνιού). Σας προτείνουμε επίσης να δοκιμάσετε το «Baba Ghanush» ένα πιάτο αρκετό, πικάντικο με κρέας βοδινό που σερβίρεται με συνοδεία πουρέ ψητής μελιτζάνας , πιπεριάς, ντομάτας και σκόρδου , όλα αυτά μέσα σε σάλτσα κόκκινη , και από την μεγάλη γκάμα των κεμπάπ που διαθέτει σας προτείνουμε να δοκιμάσετε το «Kilis Tava» κεμπάπ με λαχανικά και ψημένη μελιτζάνα , και το «Halep isi» κεμπάπ με πιπεριές ,κρεμμύδι και ντομάτα . Όλες τις παραπάνω σπάνιες τοπικές συνταγές και άλλα πολλά ενδιαφέροντα άρθρα σχετικά με την ιστορία και την ποικιλία της τουρκικής και οθωμανικής κουζίνας δημοσιεύει ο κ. Dagdiveren στο εξαιρετικό περιοδικό για τα τρόφιμα «Yemek ve Kultur» (Food and Culture) το οποίο όμως κυκλοφορεί μόνο στα τουρκικά , παρά ταύτα όμως πήρα ένα αντίτυπο το οποίο θα προσπαθήσω να ……διαβάσω με την βοήθεια του κ Σταύρου που υπήρξε γέννημα θρέμμα της Πόλης αλλά το 1955 αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει ύστερα από τους επαίσχυντους διωγμούς που υπέστησαν οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης .

Πως Πάμε : Παίρνουμε το φέριμποτ από την ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης και τον τερματικό σταθμό Eminonu (Iskele 2, Eminonu; 90-212-455-6900; www.ido.com.tr) και περνάμε απέναντι στην συνοικία Kadikoy στην Ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης .Το καραβάκι διαπλέει το Βόσπορο και στα 15 λεπτά που διαρκεί η διαδρομή θαυμάζουμε τα μεγαλύτερα μνημεία της Πόλης τους μεγάλους μιναρέδες του μεσαιωνικού Τζαμιού Σουλεϊμάν , το παραμυθένιο πύργο του Γαλατά, το μεγαλύτερο τρούλο της Αγίας Σοφίας ,τα μαγευτικά τείχη του Τοπ Καπί και του Παλατιού Dolmabahce . Το εστιατόριο «Ciya Sofrasi» βρίσκεται στους πίσω δρόμους του Kadikoy , ενώ θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ πως δεν σερβίρει αλκοόλ .

Guneslibahce Sokak 43, Kadikoy, Istanbul

Τοποθεσία: Kadiköy , Τηλ : 216/330-3190

Τιμές : 17 με 18 ευρώ το άτομο