Αρχείο για 14 Σεπτεμβρίου, 2015

303230_10150397906548402_362177863_nΠερνώντας από τον παραλιακό δρόμο του Μαρμαρά στη σημερινή γειτονιά του Αχίρκαπι, ο ανυποψίαστος περαστικός βρίσκεται μπροστά σε ένα ερειπωμένο κτίριο του οποίου την ταυτότητα και ιστορία ελάχιστοι γνωρίζουν. Είναι το Ανάκτορο του Βουκολέοντα, που στέκεται λησμονημένο από τους πάντες ,πάνω στον παραλιακό δρόμο του Μαρμαρά. Η σημασία του είναι τεράστια, καθώς είναι ένα από τα ελάχιστα δείγματα κοσμικής αρχιτεκτονικής των Βυζαντινών, και το μόνο κτίριο του Μεγάλου Παλατιού που στέκεται μέχρι σήμερα. Πίσω από το ερειπωμένο παλάτι διέρχονται σιδηροδρομικές γραμμές και αυτοκινητόδρομοι. Η κατασκευή τους αλλοίωσε και κατέστρεψε μεγάλο κομμάτι του ανακτόρου. Ο Βουκολέων ήταν συγκρότημα ανακτόρων δίπλα στη θάλασσα που διέθετε δικό του λιμένα. Το ανακτορικό συγκρότημα κτίσθηκε από τον Θεοδόσιο Β΄ και επεκτάθηκε από τον Ιουστινιανό. Από τη σημερινή μορφή του αυτοκρατορικού συγκροτήματος ελάχιστα τμήματα του εσωτερικού χώρου διατηρούνται και καθίσταται δύσκολη η αποκατάσταση της κάτοψής του. Συμφώνα με τους μελετητές του ανακτόρου μόνο ο άνω όροφος του ανακτόρου μπορούσε να κατοικηθεί και λειτουργούσε ως έπαυλη, ενώ το κάτω τμήμα χρησίμευε ως στρατώνας ή καταυλισμός για τους ναύτες. Σώζεται σήμερα το κέλυφος ενός μακρού κτίσματος με εντυπωσιακά μαρμάρινα πλαίσια στα παράθυρα και θολωτή στέγη. Μάλλον χρονολογείται από την περίοδο του Θεοφίλου (829-842) ή του Νικηφόρου Φωκά (963-969), ο οποίος κατοικούσε στο Βουκολέοντα. Ο άτυχος αυτοκράτορας δολοφονήθηκε βάναυσα στο παλάτι, σύμφωνα με το σχεδιο που κατέστρωσαν η αυτοκράτειρα Θεοφανώ με τον Ιωάννη Τσιμισκή, ένα παγωμένο βράδυ του χειμώνα που λυσσομανούσε ο βοριάς και έπεφτε άφθονο χιόνι. Το όνομά “Βουκολέοντας” συνδέεται με μία μαρμάρινη γλυπτή σύνθεση που ήταν τοποθετημένη στην αποβάθρα του λιμανιού και παρίστανε ένα βόδι και ένα λιοντάρι.. Το όνομα αυτό μαρτυρείται πρώτη φορά στις γραπτές πηγές μόλις το 800 («επί τον Βουκολέοντα και την Σιδηράν διαβιβάσας»). Ο Κίνναμος και ο Λέων Γραμματικός αναφέρουν πως το δυτικό τμήμα του λειτουργούσε ως φυλακή. Μέχρι το 1870 το κτίριο σωζόταν σχεδόν αυτούσιο, το δυτικό του μέρος όμως κατεδαφίστηκε για να φτιαχτεί ο σιδηρόδρομος… Οι μελετητές θεωρούν ότι διακοσμούνταν με μία τοξοστοιχία, στις άκρες της οποίας υπήρχαν μαρμάρινα λιοντάρια, (πλέον τα λιοντάρια φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης) Λίγο πιο ανατολικά βρισκόταν μία μικρή πύλη που εξασφάλιζε την πρόσβαση στο παλάτι . Κάτω από το ανάκτορο του Βουκολέοντος, βρέθηκε τραπεζοειδής κιστέρνα με έξι κίονες. Η ανατολική πτέρυγά του αποτελούταν από συνεχόμενες αίθουσες που έβλεπαν στη θάλασσα και φωτιζόταν με μεγάλα παράθυρα με μαρμάρινα πλαίσια, ενώ υπήρχαν και εξώστες στηριζόμενοι σε κιλλίβαντες. Ο μόνος γλυπτός διάκοσμος που σώζεται είναι αυτός των κιονοκράνων της κιστέρνας. Τα κιονόκρανα αυτά είναι ιωνικά και έχουν στη στενή πλευρά τους το σύμβολο του σταυρού . Χρονολογούνται στον 6o αιώνα. Όπως όλα τα ανάκτορα και τα ιδιωτικά μέγαρα της Κωνσταντινούπολης, ο Βουκολέων λεηλατήθηκε ανελέητα κατά τη διάρκεια της πρώτης άλωσης από τους σταυροφόρους το 1204. Η αυτοκρατορική οικογένεια πρέπει να κατοίκησε εδώ για κάποιο διάστημα μετά την απελευθέρωση της Πόλης το 1261, καθώς βρήκε το ανάκτορο των Βλαχερνών σε κακή κατάσταση. Πολλοί περιηγητές που έφθασαν μετά την τέταρτη σταυροφορία χρησιμοποίησαν το όνομα “Βουκολέων” για ολόκληρο το Μέγα Παλάτιον, που είχε αφεθεί να καταρρέει, με μόνες τις εκκλησίες σε λειτουργία. Κατά την Ύστερη Βυζαντινή περίοδο, το παλάτι εγκαταλείφθηκε από τους Παλαιολόγους και μετατράπηκε σε φυλακή. Αργότερα, στους πρώτους οθωμανικούς αιώνες στη θέση του ανεγέρθηκε συνοικία.
Σήμερα ο σιδηρόδρομος περνά εκεί ακριβώς όπου βρισκόταν η κύρια αίθουσα του ανακτόρου…

Πηγή : http://www.vizantinonistorika.blogspot.gr

311459_10150397917933402_1535085126_n

311459_10150397917953402_1141456639_n

313566_10150397910823402_1169234721_n

313566_10150397910828402_2130354896_n

313566_10150397910843402_1428221193_n

313566_10150397910848402_231375017_n

313566_10150397910853402_545715687_n

320541_10150397914843402_1409737377_n

320541_10150397914878402_1704303932_n

320541_10150397914888402_2078038952_n

387797_10150397921188402_1381883612_n

11219125_1679656678945906_358692023736535559_nO σιδηροδρομικός σταθμός της Κωνσταντινούπολης « Χαϊντάρ Πασά» ( στα τουρκικά Haydarpaşa Gari ) χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από τους Γερμανούς αρχιτέκτονες Otto Ritter και Helmut Cuno και ήταν δώρο του Kaiser Wilhelm II στον σουλτάνο . Αυτό το υπέροχο νεοκλασικό κτήριο του σταθμού με θέα τον κόλπο του Kadikoy καλωσόριζε όσους έφταναν στην Κωνσταντινούπολη από την μακρινή Ανατολία . Μια σοβαρή πυρκαγιά το 2010 κατέστρεψε τη στέγη του σταθμού και το τελευταίο όροφο, αλλά το υπόλοιπο κτίριο διασώθηκε. Οι επιβάτες του θρυλικού « Orient Express» εκείνα τα χρόνια όταν έφταναν στην Κωνσταντινούπολη από την Ευρώπη αποβιβαζόταν στο σταθμό Sirkeci και από εκεί όσοι ήθελαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Βαγδάτη, έπρεπε να επιβιβαστούν σε μια βάρκα που θα τους περνούσε από την Ευρωπαϊκή στην Ασιατική πλευρά του Βοσπόρου για να πάρουν το τρένο από το σταθμό του Χαϊντάρ Πασά!!!

11891093_1679656422279265_7869097975145527876_n

11898715_1679656765612564_6143012011531994120_n

11900039_1679656778945896_1190245861389541174_n

11902315_1679656362279271_4225534888548307452_n

11902397_1679656502279257_6677274806962407475_n

11909538_1679656402279267_4496773216258736025_n

11935015_1679656652279242_6658505340883671081_n

11947603_1679656802279227_4908157715979080153_n

11947691_1679656862279221_6098430251240748015_n

11951126_1679656922279215_6162479339246099837_n

11951256_1679656482279259_9107826104004299910_n

11951301_1679656455612595_5308366202700661123_n

11959961_1679656532279254_3112528666303042303_n

11960047_1679656548945919_7180860118617772806_n

11960257_1679656568945917_2065494338883928692_n

10801601_1679656515612589_5808874666159098431_n

11041096_1679656382279269_4810122323461490519_n