Archive for the ‘Ιστορικά μνημεία’ Category

221992_10150177110428402_1385984_nΤο παλάτι του Πορφυρογέννητου χτίστηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και ανήκει στην παλαιολόγεια περίοδο. Σε πηγές της Ύστερης Βυζαντινής περιόδου, γίνεται λόγος για κατοικία ενός πορφυρογέννητου που δεν κατονομάζεται. Θεωρείται πάντως πως ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Κωνσταντίνου Δούκα Παλαιολόγου, γιου του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου, που ήταν Πορφυρογέννητος (γεννήθηκε δηλαδή στην αίθουσα της Πορφύρας όταν ο πατέρας του ήταν αυτοκράτορας). Το κτίριο εικονίζεται στα σχεδιαγράμματα και στις λιθογραφίες των περιηγητών της εποχής των Παλαιολόγων. Βρίσκεται στη βορειοανατολική γωνία της παλιάς πόλης της Κωνσταντινούπολης, στο βόρειο μέρος των χερσαίων τειχών του Θεοδοσίου Β΄, δίπλα στο παλάτι των Βλαχερνών, γι αυτό και κάποιοι το συγχέουν με αυτό. Η οικοδόμησή του τοποθετήθηκε μεταξύ των ετών 1261 και 1271, διάστημα κατά το οποίο ανακαινίστηκε και το παλάτι των Βλαχερνών. Το παλάτι του Πορφυρογέννητου έχει τεράστια σημασία γιατί είναι ένα από τα δύο (το άλλο είναι το παλάτι του Βουκολέοντα) που σώζονται σε σχετικά καλή κατάσταση. Ανήκει στον τύπο της ακρόπολης-παλατιού, με ισχυρή οχύρωση. Ο σκελετός του διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Έχει σχήμα τραπεζίου, είναι τριώροφο κτήριο με περίβολο. Λείπουν μόνο η οροφή και τα πατώματα των ορόφων. Οι τοίχοι του διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση και τα κομψά σχέδια της τοιχοδομίας δεν έχουν υποστεί σημαντικές φθορές. Τα χρώματα και τα σχέδια του κτιρίου εντυπωσιάζουν: κόκκινα τούβλα δημιουργούν περίτεχνα γεωμετρικά σχέδια πάνω στον τοίχο από λευκή πέτρα.
Η κύρια πρόσοψη του παλατιού, που για να τη δεις πρέπει να μπεις στην κεντρική αυλή, είναι η καλύτερα διατηρημένη οποιουδήποτε κοσμικού -μη εκκλησιαστικού-βυζαντινού κτίσματος. Εδώ σώζεται και εντυπωσιάζει ένας μικρός εξώστης- μπαλκόνι. Από τους πάνω ορόφους η θέα της Πόλης είναι μία από τις ωραιότερες της Κωνσταντινούπολης, καθώς μπορεί να ατενίσει κανείς όλο τον Κεράτιο κόλπο. Έτσι μπορεί να δικαιολογήσει κανείς την κατασκευή του στο συγκεκριμένο σημείο, συν το γεγονός ότι πρόσφερε ασφάλεια στον αυτοκράτορα μακριά από το πολύβουο και επικίνδυνο ενίοτε κέντρο.
Η χρήση του αργότερα δεν ήταν και τόσο βασιλική. Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, λειτούργησε με την σειρά σαν θηριοτροφείο για εξωτικά και άγρια ζώα, σαν οίκος ανοχής ,σαν εργαστήριο κεραμικής τέχνης, και σαν πτωχοκομείο απόρων της εβραϊκής κοινότητας.
Την περίοδο 1959-1965 στο κτήριο πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και το 2006 εκτεταμένες επισκευές. Σήμερα έχει χαρακτηριστεί χώρος αρχαιολογικής σημασίας, τον οποίο μπορεί κανείς να επισκεφθεί παράλληλα με τα τείχη της πόλης .

ΠΗΓΗ:  vizantinaistorika.blogspot.gr

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements

303230_10150397906548402_362177863_nΠερνώντας από τον παραλιακό δρόμο του Μαρμαρά στη σημερινή γειτονιά του Αχίρκαπι, ο ανυποψίαστος περαστικός βρίσκεται μπροστά σε ένα ερειπωμένο κτίριο του οποίου την ταυτότητα και ιστορία ελάχιστοι γνωρίζουν. Είναι το Ανάκτορο του Βουκολέοντα, που στέκεται λησμονημένο από τους πάντες ,πάνω στον παραλιακό δρόμο του Μαρμαρά. Η σημασία του είναι τεράστια, καθώς είναι ένα από τα ελάχιστα δείγματα κοσμικής αρχιτεκτονικής των Βυζαντινών, και το μόνο κτίριο του Μεγάλου Παλατιού που στέκεται μέχρι σήμερα. Πίσω από το ερειπωμένο παλάτι διέρχονται σιδηροδρομικές γραμμές και αυτοκινητόδρομοι. Η κατασκευή τους αλλοίωσε και κατέστρεψε μεγάλο κομμάτι του ανακτόρου. Ο Βουκολέων ήταν συγκρότημα ανακτόρων δίπλα στη θάλασσα που διέθετε δικό του λιμένα. Το ανακτορικό συγκρότημα κτίσθηκε από τον Θεοδόσιο Β΄ και επεκτάθηκε από τον Ιουστινιανό. Από τη σημερινή μορφή του αυτοκρατορικού συγκροτήματος ελάχιστα τμήματα του εσωτερικού χώρου διατηρούνται και καθίσταται δύσκολη η αποκατάσταση της κάτοψής του. Συμφώνα με τους μελετητές του ανακτόρου μόνο ο άνω όροφος του ανακτόρου μπορούσε να κατοικηθεί και λειτουργούσε ως έπαυλη, ενώ το κάτω τμήμα χρησίμευε ως στρατώνας ή καταυλισμός για τους ναύτες. Σώζεται σήμερα το κέλυφος ενός μακρού κτίσματος με εντυπωσιακά μαρμάρινα πλαίσια στα παράθυρα και θολωτή στέγη. Μάλλον χρονολογείται από την περίοδο του Θεοφίλου (829-842) ή του Νικηφόρου Φωκά (963-969), ο οποίος κατοικούσε στο Βουκολέοντα. Ο άτυχος αυτοκράτορας δολοφονήθηκε βάναυσα στο παλάτι, σύμφωνα με το σχεδιο που κατέστρωσαν η αυτοκράτειρα Θεοφανώ με τον Ιωάννη Τσιμισκή, ένα παγωμένο βράδυ του χειμώνα που λυσσομανούσε ο βοριάς και έπεφτε άφθονο χιόνι. Το όνομά “Βουκολέοντας” συνδέεται με μία μαρμάρινη γλυπτή σύνθεση που ήταν τοποθετημένη στην αποβάθρα του λιμανιού και παρίστανε ένα βόδι και ένα λιοντάρι.. Το όνομα αυτό μαρτυρείται πρώτη φορά στις γραπτές πηγές μόλις το 800 («επί τον Βουκολέοντα και την Σιδηράν διαβιβάσας»). Ο Κίνναμος και ο Λέων Γραμματικός αναφέρουν πως το δυτικό τμήμα του λειτουργούσε ως φυλακή. Μέχρι το 1870 το κτίριο σωζόταν σχεδόν αυτούσιο, το δυτικό του μέρος όμως κατεδαφίστηκε για να φτιαχτεί ο σιδηρόδρομος… Οι μελετητές θεωρούν ότι διακοσμούνταν με μία τοξοστοιχία, στις άκρες της οποίας υπήρχαν μαρμάρινα λιοντάρια, (πλέον τα λιοντάρια φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης) Λίγο πιο ανατολικά βρισκόταν μία μικρή πύλη που εξασφάλιζε την πρόσβαση στο παλάτι . Κάτω από το ανάκτορο του Βουκολέοντος, βρέθηκε τραπεζοειδής κιστέρνα με έξι κίονες. Η ανατολική πτέρυγά του αποτελούταν από συνεχόμενες αίθουσες που έβλεπαν στη θάλασσα και φωτιζόταν με μεγάλα παράθυρα με μαρμάρινα πλαίσια, ενώ υπήρχαν και εξώστες στηριζόμενοι σε κιλλίβαντες. Ο μόνος γλυπτός διάκοσμος που σώζεται είναι αυτός των κιονοκράνων της κιστέρνας. Τα κιονόκρανα αυτά είναι ιωνικά και έχουν στη στενή πλευρά τους το σύμβολο του σταυρού . Χρονολογούνται στον 6o αιώνα. Όπως όλα τα ανάκτορα και τα ιδιωτικά μέγαρα της Κωνσταντινούπολης, ο Βουκολέων λεηλατήθηκε ανελέητα κατά τη διάρκεια της πρώτης άλωσης από τους σταυροφόρους το 1204. Η αυτοκρατορική οικογένεια πρέπει να κατοίκησε εδώ για κάποιο διάστημα μετά την απελευθέρωση της Πόλης το 1261, καθώς βρήκε το ανάκτορο των Βλαχερνών σε κακή κατάσταση. Πολλοί περιηγητές που έφθασαν μετά την τέταρτη σταυροφορία χρησιμοποίησαν το όνομα “Βουκολέων” για ολόκληρο το Μέγα Παλάτιον, που είχε αφεθεί να καταρρέει, με μόνες τις εκκλησίες σε λειτουργία. Κατά την Ύστερη Βυζαντινή περίοδο, το παλάτι εγκαταλείφθηκε από τους Παλαιολόγους και μετατράπηκε σε φυλακή. Αργότερα, στους πρώτους οθωμανικούς αιώνες στη θέση του ανεγέρθηκε συνοικία.
Σήμερα ο σιδηρόδρομος περνά εκεί ακριβώς όπου βρισκόταν η κύρια αίθουσα του ανακτόρου…

Πηγή : http://www.vizantinonistorika.blogspot.gr

311459_10150397917933402_1535085126_n

311459_10150397917953402_1141456639_n

313566_10150397910823402_1169234721_n

313566_10150397910828402_2130354896_n

313566_10150397910843402_1428221193_n

313566_10150397910848402_231375017_n

313566_10150397910853402_545715687_n

320541_10150397914843402_1409737377_n

320541_10150397914878402_1704303932_n

320541_10150397914888402_2078038952_n

387797_10150397921188402_1381883612_n

BeFunky_IMG_4696.jpg

Info ☛    Constantine the Great began construction in the year 324, the Walls of Constantinople completely surrounded the new city, protecting it from attack by land and by sea. Beginning at the Church of St. Anthony at the Golden Horn and running south and southwest to the Church of the Theotokos of the Rhabdos on the Propontis coast, the wall was reinforced with towers at regular intervals.  As the city expanded, new walls were built by the Emperor Theodosius II in the early 5th century about two kilometers west of the original Constantinian walls.  The walls consisted of both an inner and outer wall, both made of limestone blocks.  The inner wall was at least 5 meters thick and 12 meters high, while the outer wall was at least 2 meters wide and 8-9 meters high. Over time both sets of walls were significantly damaged by earthquakes and floods and after the Latin conquest at the start of the 13th century, fell into a bad state of disrepair. Nonetheless, the walls remained intact through most of the Ottoman Period, but as the city outgrew its boundaries in the 19th century, sections began to be dismantled. A restoration project financed by UNESCO began in the 1980s, but today the walls are considered one of the most 100 endangered sites in the world.

BeFunky_IMG_4844.jpg

 

BeFunky_IMG_4698.jpg

 

BeFunky_IMG_4711.jpg

 

BeFunky_IMG_4728.jpg

 

BeFunky_IMG_4774.jpg

 

BeFunky_IMG_4796.jpg

 

BeFunky_IMG_4821.jpg

 Στο Πύργο του ΓBeFunky_IMG_7777.jpgαλατά οι περισσότεροι επισκέπτες πάνε για να απολαύουν την Πόλη αφ΄ υψηλού, όπου η θέα είναι πραγματικά μοναδική . Βέβαια στο εσωτερικό του πύργου υπάρχει και ένα εστιατόριο , το οποίο θα ήταν καλό να αποφύγετε γιατί το φαγητό είναι κατώτερο του μετρίου .Είναι μια τουριστική ατραξιόν που περιλαμβάνει μαζί με το φαγητό και κάποιες φολκλορικές και χορευτικές επιδείξεις , ενώ οι τιμές του είναι αρκετά υψηλές . Αν ψάχνετε για καλό φαγητό, υπάρχουν τόσα πολλά καλά εστιατόρια στην Κωνσταντινούπολη, θέλετε να σας απαριθμήσω μερικά; Feriye , Hamdi , Hacibaba, Hala, Sarnic κα .

BeFunky_IMG_7778.jpg

BeFunky_IMG_7780.jpg

BeFunky_IMG_7781.jpg

BeFunky_IMG_7784.jpg

BeFunky_IMG_7785.jpg

BeFunky_294006_154430241307311_147065585377110_307663_6624934_n.jpgΗ στήλη αυτή κατασκευάστηκε το 330 π.Χ. για τους εορτασμούς της ανακήρυξης της νέας βυζαντινής πρωτεύουσας. Είναι κατασκευασμένη από πορφυρίτη της Ηλιουπόλεως της Αιγύπτου και αποτελούσε τη βάση για ένα κιονόκρανο με το άγαλμα του αυτοκράτορα Κων/νου ως Απόλλωνα, το οποίο όμως καταστράφηκε σε καταιγίδα το 1106. Το 1515 ύστερα από μεγάλη φωτιά που ξέσπασε στη περιοχή η στήλη έπαθε μεγάλες ζημιές και για να σταθεροποιηθεί μπήκαν στεφάνες από σίδερο. Κι αυτό το γεγονός είναι η αιτία που στα τουρκικά ονομάζεται Cemberlitas. Οι περιηγητές από τα μέσα του 16ου αι. και μετά αναφέρονται στη στήλη με το όνομα αυτό. Δίπλα στη στήλη βρίσκονται τα λουτρά Τσεμπερλίτας. Το χαμάμ αυτό είχε χτιστεί σε σχέδια του Σινάν και ενώ το γυναικείο τμήμα δεν έχει διασωθεί, χωρίζονται μέχρι και σήμερα το αντρικό από το γυναικείο κομμάτι των λουτρών.

BeFunky_IMG_4285.jpg

BeFunky_Column_of_Constantine_1.jpg

BeFunky_IMG_4275.jpg

BeFunky_IMG_4276.jpg

BeFunky_forum-c4.jpg

BeFunky_DSCN0823.jpgΤο Τοπ Καπί που είναι ορατό σχεδόν από κάθε σημείο του Βοσπόρου και του Κεράτιου Κόλπου , δέσποζε πάνω στον πρώτο λόφο της Κωνσταντινούπολης και υπήρξε για πάνω από τέσσερεις αιώνες η κατοικία των Σουλτάνων, αλλά και το «σπίτι» 4.000 και πλέον ανθρώπων. Θεμελιώθηκε από τον Μωάμεθ τον Πορθητή, όπου και εκεί έζησε μέχρι το θάνατό του το 1481. Το παλάτι είναι χτισμένο σύμφωνα με την ανατολική αρχιτεκτονική και αποτελείται από τέσσερα κύρια προαύλια, στο εσωτερικό των οποίων περιλαμβάνονται πολλά μικρά κτίρια, κομψά περίπτερα, μουσουλμανικά τεμένη, περίκλειστες αυλές με σιντριβάνια, λιμνούλες και κρήνες, ακόμη νοσοκομείο και αρτοποιείο.

BeFunky_DSCN0857.jpg

 

BeFunky_DSCN0848.jpg

 

BeFunky_DSCN0850.jpg

 

BeFunky_DSCN0852.jpg

BeFunky_DSCN0874.jpg

 

BeFunky_DSCN0829.jpg

 

BeFunky_DSCN0832.jpg

 

BeFunky_DSCN0833.jpg

 

BeFunky_DSCN0836.jpg

 

BeFunky_DSCN0839.jpg

 

BeFunky_DSCN0840.jpg

 

BeFunky_DSCN0842.jpg

BeFunky_DSCN0859.jpg

 

BeFunky_DSCN0871.jpg

 

BeFunky_DSCN0873.jpg

BeFunky_SKMBT_28314042809410.jpg

 

BeFunky_SKMBT_28314042809370.jpg

Οι υπόγειες κινστέρνες(υδραγωγεία) που βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη σύμφωνα με μελέτες των ειδικών πρέπει να ξεπερνούν τις 70 !!! Βέβαια η πιο γνωστή και αυτή που δέχεται τον κύριο όγκο των τουριστών είναι η Βασιλική Κινστέρνα του Ιουστινιανού που βρίσκεται απέναντι από την Αγία Σοφία . Ένα ακόμη υπόγειο υδραγωγείο που αξίζει να επισκεφτείτε είναι το « Υδραγωγείο του Φιλόξενου» ή Binbirdirek στα τουρκικά .Πιστεύεται ότι έχει κατασκευαστεί το 330 μ.Χ. από τον Ρωμαίο γερουσιαστή Φιλόξενο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ( 324 – 337) , ο αρχικός σκοπός του ήταν να εξυπηρετήσει το παλάτι του Λαύσου, ενός ανώτατου αξιωματούχου της εποχής εκείνης . Αργότερα μετατράπηκε σε αποθήκη παραγωγής μεταξιού, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας . Έκλεισε για πολλά χρόνια, και ανακαινίστηκε πρόσφατα για να ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό σαν εστιατόριο και καφέ .

Διεύθυνση : İmran Öktem Sokak 4
Περιοχή : Sultanahmet
Τηλ: +90 212 518 1001
Πως θα πάτε εκεί: Με το τραμ για το Sultanahmet
Περισσότερες πληροφορίες : http://www.binbirdirek.com
Τιμή: Η είσοδος είναι 10 τουρκικές λίρες και περιλαμβάνει ένα ποτό .
Ώρες λειτουργίας : 9 πρωι-7 απόγευμα το καλοκαίρι και 9- 6 τον χειμώνα .

BeFunky_90252601.jpg

BeFunky_382956149_b1b0bd7ea8_o.jpg

BeFunky_BeFunky_90252601.jpg

5275831971_64c5c2c262

5275887361_6be62bd2d9

6832761362_834992298b

6978889673_d7f978dc36

5276504984_6121f0e061

5275870689_20d6ca23b6

Info :  Τα  Βυζαντινά παλάτια  που συχνά γέμιζαν την πλατεία Σουλτάν  Αχμέτ έχουν όλα χαθεί (δεν σεβάστηκαν  ποτέ  την ιστορία του Βυζαντίου  οι γείτονες μας  )    σώζεται μόνο ένα μέρος  του Παλατιού του Πορφυρογέννητου ( Tekfur Sarayı – Τεκφούρ  Σαράι στα τουρκικά )  .Παρόλο που στο κτίριο έχει παραμείνει μόνο το εξωτερικό του μέρος (οι τοίχοι, τα  παράθυρα και οι κίονες ) διατηρείτε ……εκπληκτικά  αν αναλογιστούμε την μεγάλη του ηλικία  αφού  υπερβαίνει τα επτακόσια χρόνια  . Κτισμένο στα τέλη του  13ου  αιώνα  ή στις αρχές του  14ου βρίσκεται στην άκρη των τειχών του Θεοδοσίου   , ήταν ένα μεγάλο παλάτι  τριών ορόφων  και έχει  χρησιμοποιηθεί ως παράρτημα του  παλατιού  των Βλαχερνών . Η χρήση του αργότερα δεν ήταν  και τόσο……. βασιλική  μετά την  κατάκτηση  της  Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς  ,  λειτούργησε με την σειρά   σαν  θηριοτροφείο για εξωτικά και άγρια ζώα , σαν οίκος ανοχής (!!!!) , σαν εργαστήριο κεραμικής τέχνης  , και   σαν πτωχοκομείο   απόρων  της εβραϊκής κοινότητας. Για να δει κανείς το Παλάτι του Πορφυρογέννητου πρέπει πρώτα να περιηγηθεί ……στο διπλανό χώρο   όπου γίνονται συναντήσεις  εκπαιδευτών περιστεριών  , και αφού φτάσετε στο χώρο του ανακτόρου    θα βρεθείτε προ εκπλήξεως  μια και είναι περιφραγμένος για το κοινό   με  συρματόπλεγμα  !!!!  Το  Tekfur Sarayi   βρίσκεται στη περιοχή Edirnekapi  και συγκεκριμένα στο βόρειο άκρο των χερσαίων τειχών του Θεοδοσίου Β , μπορείτε να πάτε μέχρι εκεί  με λεωφορείο  από την πλατεία   Ταξίμ .

 

                                   Tekfur  Sarayi –  Hocacakir  Caddesi   -Edirnekapi

 

 
Info :  The Topkapı Palace museum known as Topkapi Palace or in Turkish Topkapı Sarayı is a palace in Istanbul, which was the official and primary residence in the city of the Ottoman Sultans, from 1465 to 1853. At the height of its existence as a royal residence, the palace was home to as many as 4,000 people. The palace was a setting for state occasions and royal entertainments and is a major tourist attraction today. After the end of the Ottoman Empire in 1921, Topkapı Palace was transformed into Topkapi museum a museum of the imperial era.   The palace is full of examples of Ottoman architecture and also contains large collections of porcelain, robes, weapons, shields, armor, Ottoman miniatures, Islamic calligraphic manuscripts and murals, as well as a display of Ottoman treasure and jewelry.
 Highlights : The palace has a great view of the Golden Horn and the Sea of Marmara, with the Bosphorus in plain sight from many points of the palace. The palace is a complex made up of four main courtyards and many smaller buildings and rooms.

Ο Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης ήταν χώρος δημόσιας ψυχαγωγίας που προοριζόταν για ιπποδρομίες και αρματοδρομίες , αποκτώντας παράλληλα θεσμικές και πολιτικές διαστάσεις . Σήμερα, στη θέση του βρίσκεται η πλατεία Σουλτάν Αχμέτ της Κωνσταντινούπολης   ( τουρκ. Sultanahmet Meydanı  ή  Atmeydanı  ) και διασώζονται μόνο ελάχιστα μνημεία για να θυμίζουν το παρελθόν του . Θεμελιώθηκε από τον αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο τον 3ο αιώνα μ. Χ. κατά την ανοικοδόμηση της πόλης. Ο αυτοκράτορας Κων/νος επεξέτεινε τον Ιππόδρομο (η χωρητικότητα του έφτασε τα 100.000 άτομα) και συνέδεσε το «κάθισμα», το αυτοκρατορικό θεωρείο, με το γειτονικό Μέγα Παλάτι . Ο Ιππόδρομος υπήρξε το σκηνικό του πιο αιματοβαμμένου περιστατικού στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης . Το 532 η διαμάχη ανάμεσα σε αντίπαλες ομάδες αρματοδρόμων εξελίχθητε στη  “ Στάση του Νίκα”  κατά την οποία καταστράφηκε μεγάλο μέρος της πόλης . Η εξέγερση κατεστάλη όταν στρατός μισθοφόρων υπό τις διαταγές του στρατηγού Βελισαρίου έσφαξε γύρω στους 30.000 ανθρώπους που είχαν παγιδευτεί στον Ιππόδρομο . Από τον παλιό ιππόδρομο διατηρούνται σήμερα η στήλη των Όφεων που πιθανόν χρονολογείται από το 479 π.χ , ένα μνημείο που λέγεται ότι έχει φτιαχτεί από τις λιωμένες ασπίδες και σπαθιά των Ελλήνων που πολέμησαν στην αντίσταση κατά των Περσών κατά τα αρχαία χρόνια . Ο Κωνσταντίνος μετέφερε την στήλη από τον ναό του Απόλλωνα των Δελφών και την τοποθέτησε στην μέση του ιπποδρόμου. Σήμερα διατηρείται μόνο η στήλη ενώ από τα τρία κεφάλια ένα βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Κωνσταντινούπολης. Το πιο εντυπωσιακό όμως στοιχείο είναι ένας τεράστιος Οβελίσκος, ηλικίας 3500 ετών, που μεταφέρθηκε από τον Θεοδόσιο το 390μΧ από την Αίγυπτο. Τέλος ένας περιτοιχισμένος οβελίσκος του 10ου αιώνα και το κυκλικό σχήμα της πλατείας, δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να κλείσει τα μάτια του και να μεταφερθεί εικονικά στην εποχή εκείνη όπου τα άλογα τρέχανε μπροστά από το φανατισμένο πλήθος.

 ΠΩΣ  ΘΑ  ΠΑΤΕ  :   Θα χρησιμοποιήσετε το τραμ και θα κατεβείτε στη στάση Sultanahmet